دیدن

براساس طرح ابتکاری که دانشمندان دانشگاه واشنگتن ارائه کرده اند می توان با استفاده از ماهواره ای انرژی بادهای خورشیدی را در فضا جمع آوری کرد و به منظور تأمین انرژی به زمین بازتاباند. پس دیگر زمان آن رسیده است که با انرژی باد و انرژی معمول خورشیدی خداحافظی کنیم.

به این شکل سامانه ای خودکفا بوجود خواهد آمد. هر جریانی که پس از ایجاد میدان مغناطیسی باقی بماند به شکل پرتوی فروسرخ به سوی بشقاب ماهواره های زمینی تابیده خواهد شد که با هدف جمع آوری انرژی ساخته و نصب شده اند. به دلیل شفافیت هوا در برابر پرتوهای فروسرخ اتمسفر زمین انرژی تابیده شده را پیش از رسیدن به زمین جذب نخواهد کرد. هنگامی که انرژی ماهواره توسط پرتوی فروسرخ به زمین بازتابانده می شود الکترونها به بادبانی حلقه مانند وارد می شوند و به این شکل نور خورشید سبب انرژی رسانی مجدد به الکترونها می شود ، ماهواره در مدار خورشید باقی می ماند و انرژی مورد نیاز خود را نیز تأمین می کند. ماهواره کوچک دایسون-هاروپ بخش هایی مانند کابل مسی ، یک گیرنده دو متری ، یک بادبان 10 متری دارد. بیشتر ساختار این ماهواره از مس خواهد بود ، از این رو فرآیند ساخت و تولید آن چندان دشوار نیست و از ماهواره هایی که از صفحه های خورشیدی پوشانده شده اند ساده تر و کم هزینه تر خواهد بود. به رغم توانایی های بالقوه این طرح به دلیل ارتفاع بسیار زیادی که ماهواره برای دستیابی به بادهای ثابت  و همیشگیخورشیدی به آن نیاز دارد، متمرکزترین لیزرها نیز تا رسیدن به زمین در چندین کیلومتر در فضا پراکنده خواهد شد. زمانی که پرتو در چنین وسعتی پراکنده شود شدت و قدرت آن از نور ماه نیز کمتر خواهد شد. از این رو باید با استفاده از تجهیزات نوری مانند لنزهای بزرگ پرتوها را به سوی زمین متمرکز کرد . البته این رویداد می تواند خطرهای جبران ناپذیری را در پی داشته باشد . از نقص های این طرح احتمال سوخته شدن کابل مسی در اثر عبور ناگهانی مقادیر زیادی انرژی شود.